Αξιολόγηση: Αυτοί είναι οι 2 λόγοι που όλοι οι εκπαιδευτικοί κρίθηκαν “άριστοι”

Η πρώτη φάση της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών έδειξε εντυπωσιακά υψηλές βαθμολογίες. Είναι αυτό ένδειξη αριστείας ή αποτέλεσμα μιας διαδικασίας που οδηγεί με βεβαιότητα στο προβλέψιμο;

Η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών εφαρμόζεται ξανά έπειτα από χρόνια συζητήσεων, εντάσεων και θεσμικών αλλαγών. Ωστόσο, τα πρώτα ευρήματα φέρνουν στην επιφάνεια ένα παράδοξο: σχεδόν όλοι οι αξιολογούμενοι βαθμολογούνται με πολύ υψηλές βαθμολογίες. Ο Γ.Γ. της ΟΛΜΕ, Ανδρέας Καργόπουλος σε τηλεοπτική συζήτηση αποκάλυψε πριν λίγες ημέρες  ότι μόνο 6 από τους συνολικά 22.000 εκπαιδευτικούς έως τώρα κρίθηκαν”μη ικανοποιητικοί” τη στιγμή που το Υπουργείο Παιδείας κρύβει επιμελώς τα σχετικά αποτελέσματα για ευνόητους λόγους.

Γιατί είναι δύσκολο τελικά, να μην κριθεί κάποιος εκπαιδευτικός ως «εξαιρετικός»;

Η απάντηση είναι απλή, όσο και αποκαλυπτική: χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια για να μην πάρει κάποιος την ανώτατη βαθμολογία. Αυτό δε σημαίνει αναγκαστικά ότι όλοι οι εκπαιδευτικοί είναι άριστοι – ούτε φυσικά ότι η διαδικασία είναι  «χαριστική».

Υπάρχουν, ωστόσο, δύο βασικοί λόγοι που εξηγούν αυτή την ομοιομορφία στα αποτελέσματα:

1. Οι «μη ικανοποιητικοί» είναι –προς το παρόν– εξαιρετικά λίγοι όπως έχει ενημερώσει από την αρχή της διαδικασίας το edweek.gr

Η πρώτη φάση της αξιολόγησης ξεκίνησε με τους νεοδιόριστους και γενικά τους νεότερους στην υπηρεσία εκπαιδευτικούς. Πρόκειται για ανθρώπους που έχουν μπει πρόσφατα στο επάγγελμα, συχνά με υψηλό επίπεδο σπουδών, καλή εξοικείωση με την τεχνολογία και σχετική ευχέρεια στις νέες παιδαγωγικές πρακτικές. Επιπλέον, είναι φυσικό να δείχνουν ιδιαίτερη διάθεση προσαρμογής και συμμόρφωσης, γνωρίζοντας πως η αξιολόγηση μπορεί να επηρεάσει την επαγγελματική τους πορεία και την μονιμοποίησή τους. Σε αυτό το πλαίσιο, δεν προκαλεί εντύπωση ότι ελάχιστοι κρίθηκαν «μη ικανοποιητικοί».

2. Η ίδια η διαδικασία «οδηγεί» στο εξαιρετικό

Η δομή της διαδικασίας αξιολόγησης λειτουργεί με τρόπο που ενισχύει τη θετική αποτίμηση. Ειδικά όσον αφορά την παρατήρηση διδασκαλίας, το μάθημα δεν είναι αυθόρμητο ή αυστηρά αντιπροσωπευτικό της καθημερινής πρακτικής. Αντίθετα, προηγείται η υποβολή ενός λεπτομερούς σχεδίου διδασκαλίας, το οποίο συζητείται και διαμορφώνεται από κοινού με τον εκπαιδευτικό σύμβουλο. Το τελικό σχέδιο εγκρίνεται από τον σύμβουλο και αποτελεί, ουσιαστικά, έναν «οδικό χάρτη» για το μάθημα που θα αξιολογηθεί.

Από τη στιγμή που το σχέδιο είναι προσυμφωνημένο και έχει εγκριθεί, ο αξιολογούμενος γνωρίζει τι ακριβώς αναμένεται από αυτόν. Αν εκτελέσει το σχέδιο με συνέπεια, χωρίς αποκλίσεις ή αστοχίες, είναι σχεδόν βέβαιο ότι η αξιολόγηση θα είναι θετική, με την ένδειξη «εξαιρετικός» να φαντάζει αναμενόμενη – και ίσως αναπόφευκτη.

Μια συζήτηση που μόλις ξεκινά

Αυτό δε σημαίνει ότι η αξιολόγηση δεν έχει θέση στο εκπαιδευτικό σύστημα – ούτε ότι πρέπει να απορριφθεί συλλήβδην. Αντίθετα, ορθά τίθεται το ερώτημα: τι ακριβώς αξιολογείται και πώς; Μήπως η διαδικασία, όπως εφαρμόζεται τώρα, λειτουργεί περισσότερο ως μια άσκηση «συμμόρφωσης» με τυπικά κριτήρια, παρά ως ουσιαστικό εργαλείο ανατροφοδότησης και επαγγελματικής ανάπτυξης;

Η αξιολόγηση μπορεί να έχει αξία μόνο όταν υπηρετεί την εκπαιδευτική πράξη με αλήθεια, διαφάνεια και αντικειμενικά κριτήρια. Αλλιώς, κινδυνεύει να γίνει μια ακόμα διοικητική υποχρέωση χωρίς αντίκρισμα – ή ακόμα χειρότερα, μια τελετουργία αριστείας χωρίς ουσία.

Διαβάστε σήμερα Τρίτη 27/5 στο edweek.gr : Σοφία Ζαχαράκη για αξιολόγηση: Ποιοι εκπαιδευτικοί έχουν σειρά

Διάβασε όλες τις ειδήσεις μας στο eDNews
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησέ μας στο X , στο Viber, στο Google News και στο Instagram
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube

Μοιράσου το άρθρο μας

 

Αν η εικόνα υπόκειται σε πνευματικά δικαιώματα παρακαλούμε να μας ενημερώσετε για να την αντικαταστήσουμε.  – If the images are subjected to copyright contact us in order to replace them.